Μάθηση στον δημόσιο χώρο: παρατηρήστε πρώτα τον τόπο, και μετά σχεδιάστε όσα χρειάζεται.

Ενότητα 1 · Ανάγνωση χώρου

Παρατηρήστε πριν σχεδιάσετε

Η ανάλυση χώρου είναι η πειθαρχία της παρατήρησης. Σε αυτή την ενότητα θα μάθετε να διακρίνετε τι περιέχει ένας χώρος από το τι κάνει, και να καταγράφετε και τα δύο τόσο προσεκτικά ώστε οι μεταγενέστερες σχεδιαστικές σας κινήσεις να φαίνονται αναπόφευκτες και όχι αυθαίρετες.

3 επισκέψειςΤουλάχιστον 45 λεπτά η καθεμία, σε διαφορετικές ώρες
1 βασικός χάρτηςΚλίμακα 1:200 ή 1:500 είναι συνηθισμένη για ένα μικρό πάρκο
6 μαθήματαΑπό την απογραφή έως τη σύνθεση
1 διάγραμμαΗ σύνθεση που κλείνει την ενότητα
Μάθημα 1.1

Η απογραφή δεν είναι ανάλυση

Οι νέοι σχεδιαστές συχνά φτάνουν σε έναν χώρο με ένα πρόχειρο και φεύγουν με έναν κατάλογο: έξι παγκάκια, τέσσερις πλάτανοι, μία βρύση, ένα χαλασμένο φανάρι. Αυτός ο κατάλογος είναι απογραφή, είναι απαραίτητος, αλλά είναι μόνο το πρώτο πέρασμα. Η ανάλυση αρχίζει όταν ρωτάτε τι κάνει το κάθε στοιχείο για τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν τον χώρο. Είναι κατειλημμένα τα έξι παγκάκια; Από ποιους και πότε; Οι πλάτανοι σκιάζουν τα παγκάκια ή το μονοπάτι; Είναι η βρύση ο λόγος που μια ομάδα δρομέων σταματά εδώ κάθε πρωί;

Κρατήστε δύο στήλες στο τετράδιό σας. Στην αριστερή, τι υπάρχει. Στη δεξιά, τι κάνει ή τι δεν καταφέρνει. Η δεξιά στήλη είναι εκεί από όπου τελικά θα προκύψει το σχεδιαστικό σας επιχείρημα.

Μάθημα 1.2

Ξεκινήστε από το ποιοι είναι ήδη εκεί

Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, το Street Life Project του William H. Whyte κατέγραφε με κάμερες time-lapse πλατείες της Νέας Υόρκης, συμπεριλαμβανομένης της πλατείας του κτιρίου Seagram. Η ομάδα του μετρούσε πού κάθονταν οι άνθρωποι, πόση ώρα έμεναν και πώς κινούνταν. Τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στο The Social Life of Small Urban Spaces, διαμόρφωσαν τις τροποποιήσεις ζωνικής νομοθεσίας της Νέας Υόρκης του 1975 για τις δημόσιες πλατείες, συμπεριλαμβανομένης της απαίτησης για κοινόχρηστο χώρο καθίσματος.

Μπορείτε να κάνετε μια απλή εκδοχή αυτής της μελέτης μόνο με ένα μολύβι. Επιλέξτε ένα σταθερό σημείο παρατήρησης, ορίστε χρονόμετρο για κάθε δεκαπέντε λεπτά και σημειώστε κάθε άτομο που βρίσκεται παρόν σε ένα αντίγραφο του βασικού σας χάρτη, με έναν απλό κώδικα: μια τελεία για όσους κάθονται, έναν σταυρό για όσους στέκονται, ένα βέλος για όσους περνούν. Σημειώστε την κατά προσέγγιση ηλικιακή ομάδα και αν τα άτομα είναι μόνα τους ή σε παρέα, αλλά ποτέ μην καταγράφετε ονόματα ή στοιχεία ταυτοποίησης. Μετά από τρεις επισκέψεις θα διακρίνετε μοτίβα που μια μόνο βόλτα θα σας είχε διαφύγει.

Παρατηρήστε με προσοχή

Η συμπεριληπτική παρατήρηση σημαίνει ότι προσέχετε όχι μόνο ποιος είναι παρών, αλλά και ποιος λείπει. Αν οι ηλικιωμένοι κάτοικοι, τα παιδιά ή οι γυναίκες που είναι μόνες τους εμφανίζονται σπάνια το βράδυ, αυτή η απουσία είναι στοιχείο. Ρωτήστε γιατί πριν υποθέσετε.

Μάθημα 1.3

Σχεδιάστε τις τρεις επισκέψεις σας

Κάθε επίσκεψη είναι σχεδιασμένη για να καταγράψει διαφορετικό ρυθμό της καθημερινής ζωής. Επιλέξτε μια επίσκεψη για να δείτε τι πρέπει να προσέξετε.

Μετακινούμενοι, άνθρωποι με σκύλους, μεταφορά παιδιών στο σχολείο. Το πρωί αποκαλύπτει τις αναγκαίες μετακινήσεις που περιγράφει ο Γιαν Γκελ, δηλαδή την κίνηση που συμβαίνει ανεξάρτητα από την ποιότητα του χώρου. Χαρτογραφήστε τις γραμμές επιθυμίας, τους φθαρμένους συντομευμένους δρόμους πάνω στο γρασίδι, και σημειώστε πού ο χαμηλός ήλιος κάνει κάποια παγκάκια ευχάριστα και άλλα εκθαμβωτικά.

Φωτογραφία με έντονη αντίθεση: κάτοικοι περπατούν κατά μήκος μιας φθαρμένης διαγώνιας γραμμής επιθυμίας πάνω σε γρασίδι πάρκου, προς μια γωνία δρόμου
Μια γραμμή επιθυμίας είναι μια ψήφος που ρίχνεται με τα πόδια. Καταγράψτε την πριν αποφασίσετε αν θα τη στρώσετε ή θα την εκτρέψετε.
Σημειωματάριο πεδίου και διαφανές φύλλο πάνω από κάτοψη τοποθεσίας, με χειρόγραφες γωνίες ηλίου και σημάδια καταμέτρησης
Τα διαφανή φύλλα σάς επιτρέπουν να συγκρίνετε μετρήσεις χωρίς να ξαναζωγραφίζετε τη βάση.
Μάθημα 1.4

Τοποθετήστε σε στρώματα τα φυσικά χαρακτηριστικά του χώρου

Το βιβλίο Design with Nature (1969) του Ίαν Μακχάργκ έκανε γνωστή τη μέθοδο των διαφανών επικαλύψεων: ξεχωριστοί διαφανείς χάρτες για την κλίση, τα εδάφη, την αποστράγγιση, τη βλάστηση και άλλους παράγοντες, τοποθετημένοι ο ένας πάνω στον άλλο, ώστε να φανεί πού συμπίπτουν οι συνθήκες. Σε κλίμακα μικρού πάρκου δεν χρειάζεστε GIS. Χρησιμοποιήστε ένα φύλλο διαφανούς χαρτιού για κάθε παράγοντα.

Σημειώστε τη διεύθυνση της κλίσης με βέλη και πού σχηματίζονται λιμνούλες μετά τη βροχή. Καταγράψτε τα όρια των κομών των δέντρων, επειδή οι ζώνες των ριζών περιορίζουν πού μπορείτε να σκάψετε. Σχεδιάστε τις απογευματινές σκιές από τα γύρω κτίρια· σε πυκνή γειτονιά, μια πλατεία που φαίνεται γενναιόδωρη στο χαρτί μπορεί να βρίσκεται στη σκιά για το μεγαλύτερο μέρος της χειμερινής ημέρας. Σημειώστε τον κυρίαρχο άνεμο και τις γωνίες όπου επιταχύνεται ανάμεσα στα κτίρια.

Μάθημα 1.5

Διαβάστε τα όρια και την αναγνωσιμότητα

Ο Κέβιν Λιντς, στο βιβλίο The Image of the City (1960), πρότεινε ότι οι άνθρωποι κατανοούν τα αστικά μέρη μέσα από διαδρομές, όρια, περιοχές, κόμβους και ορόσημα. Εφαρμόστε αυτούς τους όρους στον χώρο σας. Ποια διαδρομή θεωρούν οι άνθρωποι κύρια οδό; Ποιο όριο είναι διαπερατό, όπως μια σειρά από βιτρίνες, και ποιο είναι εμπόδιο, όπως ένας τυφλός τοίχος ή ένας γρήγορος δρόμος; Πού βρίσκεται ο κόμβος, το μέρος όπου συναντιούνται οι άνθρωποι; Υπάρχει κάποιο ορόσημο, όπως ένα μεγάλο δέντρο, ένα άγαλμα ή ένας κιόσκι, που οι άνθρωποι χρησιμοποιούν για να δίνουν οδηγίες;

Μάθημα 1.6

Από τις σημειώσεις σε μια τεκμηριωμένη θέση

Ολοκληρώστε την ενότητα με ένα διάγραμμα σύνθεσης σε ένα μόνο φύλλο. Δείξτε τις τρεις ισχυρότερες ευκαιρίες, για παράδειγμα μια ηλιόλουστη άκρη που ήδη προσελκύει καθιστούς, και δύο σαφείς περιορισμούς, όπως ένα σημείο συγκέντρωσης νερού ή έναν γρήγορο δρόμο. Γράψτε μια πρόταση μίας γραμμής δίπλα σε κάθε σημάδι, με τη μορφή «Επειδή παρατηρήσαμε το Χ, ο σχεδιασμός πρέπει να Ψ.» Αυτή η δομή πρότασης είναι η γέφυρα ανάμεσα στην παρατήρηση και την πρόταση, και θα τη χρησιμοποιήσετε σε κάθε ενότητα που ακολουθεί.

Συνέχεια: Κοινόχρηστος χώρος