Μάθετε να διαμορφώνετε τους χώρους που μοιραζόμαστε
Ανεξάρτητο μάθημα για αναδυόμενους σχεδιαστές τοπίου και ενεργούς πολίτες. Ξεκινάμε από το πώς ήδη χρησιμοποιούν οι άνθρωποι ένα πάρκο ή μια πλατεία, διαβάζουμε προσεκτικά το έδαφος και μετά μετατρέπουμε αυτές τις παρατηρήσεις σε μια πρόταση σχεδιασμού που μπορείτε να υποστηρίξετε σε μια συνάντηση της κοινότητας, σε κριτική εργαστηρίου ή σε δημόσια ακρόαση για τον πολεοδομικό σχεδιασμό.
Ξεκινήστε από τους ανθρώπους
Κάθε δημόσιο τοπίο χρησιμοποιείται ήδη πριν φτάσει ο σχεδιαστής. Κάποιος διασχίζει το γκαζόν για να προλάβει το λεωφορείο. Κάποιος τρώει το μεσημεριανό του στο χαμηλό τοιχίο επειδή είναι στραμμένο προς τον ήλιο. Μια παρέα εφήβων καταλαμβάνει τα σκαλιά μετά το σχολείο, και ένας γονέας αποφεύγει τη μακρινή γωνία όταν νυχτώσει. Αυτά δεν είναι περισπασμοί από το πρόβλημα σχεδιασμού. Είναι το ίδιο το πρόβλημα σχεδιασμού.
Αυτό το μάθημα ακολουθεί τη μέθοδο που έκανε γνωστή ο William H. Whyte στο έργο The Social Life of Small Urban Spaces (1980): παρατηρήστε, μετρήστε, χαρτογραφήστε και μόνο μετά σχεδιάστε. Κάθε ενότητα τελειώνει με μια σύντομη εργασία που προσθέτει ένα στρώμα σε μία μελέτη ενός πραγματικού χώρου κοντά σας. Μέχρι το τελευταίο μάθημα θα έχετε έναν κατάλογο χώρου, μια ανάλυση, μια ιδέα και μια προτεινόμενη σταδιακή πρόταση, όλα συνδεδεμένα με όσα παρατηρήσατε.
Σε ποιους απευθύνεται το σεμινάριο
Σε φοιτητές που προετοιμάζονται για προγράμματα αρχιτεκτονικής τοπίου, σε νέους σχεδιαστές που θέλουν πιο αυστηρή ερευνητική συνήθεια, και σε κατοίκους που μετέχουν σε επιτροπές πάρκων ή ομάδες «φίλων του» πάρκου και θέλουν να μιλούν τη γλώσσα των σχεδίων και των τομών.
- Ενότητα 1
Παρατηρήστε πριν σχεδιάσετε
Χαρτογράφηση συμπεριφοράς, μικροκλίμα, έδαφος και νερό, και τα όρια που πραγματικά χρησιμοποιούν οι άνθρωποι.
- Ενότητα 2
Σχεδιασμός για κοινή χρήση
Άνεση, πρόσβαση, θέα και καταφύγιο, τριγωνισμός και καθολικός σχεδιασμός.
- Ενότητα 3
Συνδέστε διαδρομές και δυνατότητες
Κυκλοφορία, ζώνες λειτουργιών, φυτευτικές μάζες και όμβρια νερά στα σχέδια πάρκων.
- Ενότητα 4
Δοκιμάστε έναν χώρο συνάθροισης
Όρια πλατείας, καθίσματα, διαχείριση και πιλοτικές δοκιμές χαμηλού κόστους πριν από μόνιμα έργα.
Διαβάστε προσεκτικά το έδαφος
Ένας χάρτης βάσης δείχνει πού βρίσκονται τα πράγματα. Η ανάλυση δείχνει γιατί έχουν σημασία. Στην Ενότητα 1 θα επικαλύψετε τρεις αναγνώσεις του χώρου μελέτης σας: πώς κινούνται και παραμένουν οι άνθρωποι, πώς συμπεριφέρονται ο ήλιος, ο άνεμος και το νερό, και πώς τα όρια προσκαλούν ή αποθαρρύνουν τη χρήση.
Η συνήθεια προέρχεται από τη μέθοδο των επικαλυπτόμενων χαρτών του Ian McHarg στο έργο Design with Nature (1969) και από τα πέντε στοιχεία ευανάγνωστου χώρου του Kevin Lynch στο έργο The Image of the City (1960): διαδρομές, όρια, περιοχές, κόμβοι και ορόσημα. Θα εφαρμόσετε και τα δύο στην κλίμακα μιας μόνο γωνίας πάρκου.
Δημιουργήστε χώρο για την καθημερινή ζωή
Το έργο του Jan Gehl Life Between Buildings κατατάσσει τις υπαίθριες δραστηριότητες σε αναγκαίες, προαιρετικές και κοινωνικές. Οι αναγκαίες μετακινήσεις γίνονται σχεδόν υπό κάθε συνθήκη· οι προαιρετικές και κοινωνικές δραστηριότητες εμφανίζονται μόνο όταν ο χώρος είναι άνετος. Επιλέξτε μια αρχή παρακάτω για να δείτε πώς εμφανίζεται σε ένα σχέδιο.
Το απλούστερο εύρημα του Whyte ήταν ότι οι άνθρωποι κάθονται εκεί όπου υπάρχουν καθίσματα. Μετρήστε τα καθίσματα στον χώρο μελέτης σας, σημειώστε ποια είναι στραμμένα προς τον ήλιο το μεσημέρι και σημειώστε ποια προστατεύονται από τον άνεμο. Η άνεση μετριέται πριν γίνει ομορφιά.
Μια προσβάσιμη διαδρομή είναι η ραχοκοκαλιά ενός δίκαιου σχεδίου. Τα Πρότυπα ADA για Προσβάσιμο Σχεδιασμό του 2010 ορίζουν ελάχιστο καθαρό πλάτος 36 ιντσών για τις προσβάσιμες διαδρομές και μέγιστη κλίση 1:12 για τις ράμπες. Σχεδιάστε πρώτα τη διαδρομή και μετά σχεδιάστε γύρω της.
Οι άνθρωποι τείνουν να μένουν κατά μήκος των ορίων όπου μπορούν να βλέπουν χωρίς να είναι εκτεθειμένοι, μια ιδέα που ο Jay Appleton περιέγραψε ως θέα και καταφύγιο. Τα χαμηλά τοιχία, οι γραμμές δέντρων και οι όψεις κτιρίων είναι τα σημεία όπου αρχίζει η παραμονή.
Κινητές καρέκλες, ανοιχτά γκαζόν και απλοί πλακόστρωτοι χώροι μπορούν να φιλοξενήσουν μια αγορά το Σάββατο και ένα ήσυχο μεσημεριανό τη Τρίτη. Το Bryant Park στη Νέα Υόρκη επανέφερε τις κινητές καρέκλες κατά την αποκατάστασή του το 1988–1992, και παραμένουν το χαρακτηριστικό του στοιχείο.
Σχεδιάστε το πάρκο με σαφήνεια
Όταν γνωρίζετε πώς χρησιμοποιείται ένας χώρος, μπορείτε να τον οργανώσετε. Ο σχεδιασμός πάρκου στην Ενότητα 3 ξεκινά από την κυκλοφορία και επεκτείνεται προς τα έξω: κύριους βρόχους, σύντομες συντομεύσεις, ήσυχους χώρους, ενεργές ζώνες και τις φυτευτικές μάζες που τις χωρίζουν.
Ιεραρχία κυκλοφορίας
Διδάγματα από το Greensward Plan του Olmsted και του Vaux το 1858 για το Central Park, το οποίο διαχώρισε την κυκλοφορία αμαξών, πεζών και διαπλατείας.
Φύτευση ως δομή
Χρήση ομάδων δέντρων και λιβαδιού για τη διαμόρφωση χώρων, όπως κάνει ο Piet Oudolf στο Lurie Garden του Σικάγου.
Νερό στην επιφάνεια
Τάφροι και κήποι βροχής που κάνουν τα όμβρια νερά ορατά και χρήσιμα.
Δώστε σκοπό στην πλατεία
Μια πλατεία χωρίς λόγο παραμονής γίνεται συντομότερος δρόμος. Η Piazza del Campo στη Σιένα λειτουργεί επειδή η επιφάνειά της, σε σχήμα κοχυλιού, κλίνει απαλά προς το Palazzo Pubblico, έτσι ώστε όλοι όσοι κάθονται στο έδαφος να βλέπουν ο ένας τον άλλον. Το Paley Park στο Μανхάταν, που άνοιξε το 1967, αποδεικνύει το ίδιο μάθημα σε ένα οικόπεδο πλάτους μόλις 42 ποδιών: έναν τοίχο νερού, δέντρα, κινητές καρέκλες και έναν περίπτερο με φαγητό.
Η Ενότητα 4 σας ζητά να ονομάσετε τον σκοπό της πλατείας σας σε μία πρόταση και στη συνέχεια να τον δοκιμάσετε με ένα προσωρινό πιλοτικό έργο πριν δεσμευτείτε στην πέτρα.
Δοκιμάστε έναν χώρο συνάθροισης
Ολοκληρώστε ένα project
Οι τέσσερις ενότητες συνθέτουν μία εφικτή μελέτη. Ανοίξτε κάθε στάδιο για να δείτε τι παράγετε και πόσος χρόνος χρειάζεται συνήθως, εργαζόμενοι μερικά βράδια την εβδομάδα.
Επιλέξτε μια γωνία πάρκου, ένα μικρό πάρκο ή μια πλατεία που μπορείτε να επισκεφθείτε τρεις φορές. Εκτυπώστε ή αντιγράψτε έναν χάρτη βάσης και σχεδιάστε ένα όριο. Γράψτε μία ερώτηση στην οποία θέλετε να απαντήσει η μελέτη. Περίπου μία εβδομάδα.
Πραγματοποιήστε τρεις χρονομετρημένες επισκέψεις παρατήρησης. Καταγράψτε ποιοι είναι παρόντες, πού κάθονται ή στέκονται και πώς κινούνται. Φωτογραφίστε χωρίς να ταυτοποιείτε άτομα. Περίπου δύο εβδομάδες.
Επικαλύψτε τις αναγνώσεις κίνησης, μικροκλίματος και ορίων. Δημιουργήστε ένα διάγραμμα σύνθεσης που δείχνει τις τρεις ισχυρότερες ευκαιρίες και τους δύο σαφείς περιορισμούς.
Σκιτσάρετε δύο αντιθετικές ιδέες, ελέγξτε και τις δύο με βάση τις παρατηρήσεις σας και αναπτύξτε μία σε εικονογραφημένο σχέδιο με μια τομή κατά μήκος του πιο πολυσύχναστου ορίου της.
Γράψτε μια σελίδα τεκμηρίωσης που συνδέει κάθε βασική κίνηση με μια παρατήρηση, και στη συνέχεια προτείνετε ένα πιλοτικό πρόγραμμα χαμηλού κόστους που θα δοκιμάζει την πιο ριψοκίνδυνη ιδέα μέσα σε μία μόνο περίοδο.
Σημειώσεις πριν από το σεμινάριο
Μερικές συχνές ερωτήσεις από νέους συμμετέχοντες. Η πλήρης λίστα βρίσκεται στη σελίδα ερωτήσεων μελέτης.
Όχι. Τα μαθήματα προϋποθέτουν περιέργεια και υπομονή, όχι δεξιότητες σε λογισμικό. Τα χειρόγραφα σκαριφήματα σε διαφανές χαρτί είναι αρκετά για κάθε εργασία.
Όχι. Το Pavilionclipmeadow είναι ανεξάρτητος εκπαιδευτικός πόρος. Δεν απονέμει πιστωτικές μονάδες ούτε επαγγελματική άδεια άσκησης, και δεν συνδέεται με κανένα πανεπιστήμιο ή επαγγελματικό φορέα.
Έναν χώρο αρκετά μικρό ώστε να τον παρατηρήσετε μέσα σε μία ώρα και αρκετά κοντινό ώστε να τον επισκεφτείτε τρεις φορές: ένα μικρό πάρκο, μια πλατεία, την είσοδο μιας βιβλιοθήκης ή μια γωνία ενός μεγαλύτερου πάρκου.